ابومعاويه ، از اعمش ، از ابراهيم ، از اسود نقل مىكند كه عايشه گويد : هنگامى كه بيمارى رسول خدا صلى اللَّه عليه وآله شدّت يافت ، بلال آمد تا او را از وقت نماز مطّلع سازد . . . تا آخر آن چه كه پيش‌تر از بخارى نقل شد . 4 . ابوبكر بن ابى شيبه و ابوكريب از ابن نُمير ، از هِشام ؛ همچنين ابن نُمير - با همان متن مشابه - از ابوهِشام ، از پدرش نقل مىكند كه عايشه گويد : رسول خدا به ابوبكر دستور داد كه در دوران بيمارى براى مردم نماز بخواند ، و او نيز براى مردم نماز مىخواند . عروه گويد : رسول خدا در خود احساس سبكى كرد و از خانه خارج شد . در اين هنگام مردم به ابوبكر اقتدا كرده بودند . وقتى ابوبكر پيامبر را ديد ، عقب رفت . آن حضرت به او اشاره كرد كه همان جا بايست ؛ سپس خود به موازات ابوبكر ، كنار او نشست و ابوبكر نمازش را با اقتدا به رسول خدا صلى اللَّه عليه وآله خواند و مردم به ابوبكر اقتدا كردند . 5 . عبد بن حميد ، عمرو ناقد و حسن حلوانى از يعقوب ( بن ابراهيم بن سعد ) ؛ همچنين پدرم از صالح ، از ابن شهاب ، از انس بن مالك نقل مىكنند كه انس بن مالك گويد :